My Little Scythe – wideorecenzja
Moja Mała Kosa – to brzmi jak tytuł książeczki dla małych mafiozów, czy coś. A to przecież gra, w której pełno magii, jabłek, przyjaźni i milusich zwierzątek. To po prostu My Little Scythe.
Wpisy
Dark Souls the Card Game Forgotten Paths – wideorecenzja
Dodatki, dodatki, wszędzie dodatki. A ja często o nich zapominam i skupiam się tylko na podstawkach. Czas zająć się dodatkami, które leżą i czekają na recenzję. Na pierwszy ogień Dark Souls the Card Game Forgotten Paths.
Czarna Bandera – wideorecenzja
Lubię gry z piratami. Lubię też deck building. Jeśli więc obie te rzeczy znajdują się w jednym pudełku, to zaczynam się cieszyć. Dlatego też Czarna Bandera dość szybko trafiła na mój radar. Jeszcze wtedy, kiedy zatytułowana była Ruthless.
Gugong / Gùgōng – wideorecenzja
W Zakazanym Mieście, żeby coś załatwić, trzeba było przyjść z czymś ładnym, lub cennym w rękach. Łapówki, a właściwie „podarki” krążyły między interesantami a urzędnikami bez przeszkód. Ten właśnie mechanizm jest sercem gry Gugong.
Pocket Pharma – wideorecenzja
Wielokrotnie w grach planszowych ratowaliśmy świat przed chorobami z dobroci serca, albo po prostu aby przeżyć. Czas zarobić na tym nieco kasy. Oto Pocket Pharma.
Attack on Titan: The Last Stand – wideorecenzja
Attack on Titan to anime, które nie każdemu przypadnie do gustu. Mnie jednak się spodobało. Dlatego zainteresowałem się planszówką na jego postawie. Czy Attack on Titan: The Last Stand daje radę?
Daimyo’s Fall – wideorecenzja
Deck builder w klimatach fantastycznej feudalnej Japonii? Masa samurajów i ninja? Mangowa kreska? To brzmi jak coś, co powinienem sprawdzić. Dlatego dziś przed Wami recenzja Daimyo’s Fall.
Forum Trajanum – wideorecenzja
Forum Trajanum to jedna z dwóch gier Stefana Felda, które ukazały się w tym roku. Gracze zarządzają tu koloniami i starają się jak najbardziej przypodobać cesarzowi. Choć tak naprawdę rys fabularny nie ma tu znaczenia.
Ex Libris – wideorecenzja
W grach planszowych można stać się kim dusza zapragnie. Magiem, generałem, zdobywcą kosmosu, brokerem giełdowym, mrocznym władcą podziemi. Możliwości jest wiele. Można też, tak jak w Ex Libris, zostać Galaretowatym Sześcianem, którego marzeniem jest być bibliotekarzem.
Monolith Arena – wideorecenzja
Neuroshima, klimat postapo, Portal. Tych oto składników użyto do stworzenia znanej i lubianej gry. Ale profesor Michał Oracz dodał przypadkowo jeszcze dwa składniki. Trzy plastikowe podstawki na żetony oraz klimat fantasy. I w taki oto sposób powstała Monolith Arena. Świadoma swych powiązań z NH, ma to w nosie i po prostu walczy o graczy.