Leciwy już człowiek. Rocznik 76, XX wieku. Niektórzy mówią, że trzeba już złomować, ale się nie daje. Ciągle działa, dzięki swoim najlepszym cechom charakteru, czyli złośliwości i wyjątkowej wredocie. Wychowany na Dungeons & Dragons i innych RPG, a także na ośmiobitowych komputerach. O grach wszelakich (komputerowych i planszowych) pisze już od kilkunastu lat. Prywatnie szczęśliwy mąż i ojciec. Córka Oliwia, urodzona na początku 1999, syn Gabriel urodzony na początku 2008 roku, żona Żaneta...nie powiem kiedy urodzona...w każdym razie ma 18 lat (wartość prawdziwa niezależnie od tego kiedy to czytacie).
Vital Lacerda lubi klimat w swoich grach. Tym razem poszedł na całość i stworzył grę, gdzie klimat jest w zasadzie tematem całej rozgrywki. A do tego oczywiście robienie punktów i zarabianie pieniędzy. Oto CO2: Second Chance.
Kolekcja gier się zmienia. Oczywiście co jakiś czas pojawiają się w niej nowe gry. A innych się czasem pozbywamy. Zwłaszcza jeśli ta gra od dawna nie pojawiła się na stole. Ale czasem nawet takich „półkowników” nie chcemy się pozbyć. Oto Top 10 gier, których nie sprzedam, choć w nie dawno nie grałem.
Lubicie chodzić do ZOO? Jasne, za każdym razem widzimy w zasadzie te same zwierzaki, ale przyjemnie jest spędzić dzień z rodziną w dobrze zaprojektowanym ogrodzie zoologicznym. To teraz czas to ZOO zaprojektować i wypełnić zwierzętami. Oto Ark Nova.
Bycie szalonym naukowcem nie jest łatwe. Wieśniacy Cię ganiają z widłami, małżonkowie i słudzy uciekają z krzykiem, a poza tym trzeba się zmierzyć z faktem, że szaleństwo płynie w żyłach Twojej rodziny od pokoleń. Oto My Father’s Work.
Jeśli w jednym tytule pojawiają się trzy elementy, które mnie interesują, to jest spora szansa, że trafi on na mój radar. W tym przypadku jest to jedno z ulubionych wydawnictw, mechanika i świat. Oto Firefly: Misbehavin’
To się dzieje. Oto kolejny odcinek nowego usystematyzowanego cyklu Rewizji. Tym razem zerkam na gry recenzowane przeze mnie w październiku, w latach 2018-2022. Przed Wami Gdzie się podziały tamte gry? Odcinek 2.
Mars ma przerąbane. Już nikt nie chce na niego latać, ani go terraformować. Teraz na tapet trafiła pustynna planeta z dużą liczbą ponadnormatywnych robaków. Nie da się tam uprawiać plażingu, ale da się „uprawiać” Przyprawę. Tak jest. Kolejny raz trafiamy na Arrakis. Tym razem w grze Arrakis: Dawn of the Fremen.
Wśród graczy i wydawców krąży taka opinia, że aby gra mi się spodobała, musi być duża, ciężka, skomplikowana, z masą zasad i „ruchomych” elementów. Ciekawe jak zatem pójdzie grze, która ma cztery zasady na krzyż. No dobra, może ze dwie więcej, bo ogarniam edycję Big Box. Oto klasyk, czyli El Grande Big Box.
To piękny dzień na zbudowanie królestwa. Zwłaszcza jeśli pod płaszczykiem spełniania królewskiego dekretu, tworzy się idealną miejscówkę dla potężnego nekromanty. Nie ma to jak zbudować piękną wioskę i potem zamienić ją w Miasteczko Duchów. Takie rzeczy w Dark Domains.
Rok temu próbowałem wskrzesić cykl rewizji wprowadzając Multirewizje. Miało być fajnie, wyszło jak zwykle. Teraz po raz kolejny próbuję zrestartować ten cykl. Oto pierwszy odcinek nowej odsłony rewizji zwany teraz „Gdzie się podziały tamte gry?”. Mam nadzieję, że Wam się spodoba.