Czasem pojawia się gra, w którą zagrasz i wiesz, że jest to gra pełna, do której nic już więcej nie trzeba. Dodatki są zbędne. A tu nagle po latach pojawia się duży dodatek. Czy był jednak potrzebny? Oto Clans of Caledonia: Industria.
Filmowe pojedynki wielkich rekinów z wielkimi ośmiornicami zwykle są spektakularne. Zwykle mają spektakularnie kiepskie CGI i zwykle są kinem klasy C. Ale tu mamy grę planszową a nie film. A na dodatek rekin i ośmiornica są zaskakująco normalne. Oto Kelp: Macki kontra Szczęki.
Lubię gry wideo. Chętnie sprawdzam gry planszowe, które powstały na podstawie gier wideo (zwłaszcza tych, które mi się podobały). A jak jeszcze jest to planszówka oparta o grę opowiadającą o mojej piwnicy, w której trzymam Patronów, to już na bank muszę w to zagrać. Oto Darkest Dungeon.
Dziś zajrzymy pod powierzchnię słonego jeziora w Kalifornii. Poszukamy tam szczęścia i pieniędzy. No dobra, głównie pieniędzy. I punktów zwycięstwa. Wszystko dzięki solance, litowi i energii geotermalnej. Oto Salton Sea.
Ogród jest pełen niesamowitych rzeczy. Na odważne mrówki czekają skarby zostawione przez ludzi. Czekają pożywienie i liście. Ale czekają też wrogowie. A oprócz ogrodu jest też mrowisko, które trzeba utrzymać, larwy, o które trzeba zadbać i Królowa, której trzeba słuchać. Oto Ants.
Kiedy w grze pojawiają się takie rzeczy jak Galaktyczny Senat, Obcy, Technologie, czy Piraci, to wiadomo, że może być srogo. Kiedy okazuje się, że jest to euras, za którego jest odpowiedzialny Daniele Tascini, to wiesz, że tam nic nie może pójść źle. Oto Transgalactica.
Cywilizację można tworzyć na różne sposoby. Można zarządzać wojskami, ludźmi, zasobami i mnóstwem różnych elementów. Ale można też zrobić to bardzo prostymi środkami. Oto Altay: Świt Cywilizacji.
Moonrakers od IV Studio przyciągnęło moją uwagę pomysłem, mechanikami i wykonaniem. Kiedy zobaczyłem, że wychodzi kolejna gra w tym uniwersum, tym razem worker placement, to stwierdziłem, że chcę to zobaczyć. Czy było warto? Oto Brink.
Samotne godziny spędzone na łajbie z wędką w dłoni. Czasem gdzieś zamajaczy inna łódka. Pod powierzchnią wody czekają ryby. Ale nie tylko. Bo czai się tam również coś, co potrafi pomieszać zmysły. Oto żywot rybaka w Deep Regrets.
Kiedy pierwszy raz zobaczyłem tę grę kilka lat temu, miała inny tytuł, a autor samotnie pokazywał ją na konwentach. Teraz gra rozwija się pod skrzydłami Smart Flamingo i z powodzeniem funduje na Gamefoundzie. Oto Primal Hex.