Krasnoludy są znane z kilku rzeczy. Lubią się bić, pić piwo, kopać w ziemi i zgarniać nieprzyzwoite ilości złota. Być może to stereotypy, ale dość mocno wryły się w nasze pojęcie o byciu Krasnoludem. I trzeba powiedzieć, że Covenant podtrzymuje ten wizerunek.
Uwielbiam pierwszą edycję A Study in Emerald, choć ma swoje problemy. Niestety jest niedostępna. Druga edycja nie przypadła mi do gustu, bo za dużo zmieniała. Jak będzie z trzecią edycją? Oto Cthulhu: Dark Providence.
W 1920 roku ludzie w USA zostali dotknięci „straszliwą katastrofą”. Rząd sprowadził na nich prohibicję. Zakazano produkcji, importu, eksportu i sprzedaży alkoholu. Na szczęście znaleźli się tacy, którzy pomagali dotkniętej tą „tragedią” ludności. W takie osoby wcielimy się w grze Speakeasy.
W zasadzie miałem nie grać w Splottery, ale krwawe rozgrywki w Bus sprawiły, że moje plany rozjechały się jak gdańskie autobusy z rozkładem jazdy. No i jak tylko pojawiła się okazja, zdobyłem kolejną grę tego wydawnictwa. Jak poszło tym razem? Oto Food Chain Magnate.
W wielu grach wysyłamy ludzi w kosmos. Głównie w celach podboju innych planet i eksterminacji przeciwników. Czasem są to cele badawcze, kiedy próbujemy zgłębić tajniki Wszechświata. Ale dziś będziemy ich po prostu wysyłać na wycieczki. Oto Galactic Cruise.
Ludzie lubią spędzać czas w swoich ogródkach. Pielęgnują je, starają się aby były przyjemne dla oka. Potrzebny jest do tego czas i pewien pomysł. Dziś zajmiemy się jednak ogrodami, których rozbudowa jest nieco trudniejsza, niż takiej zwykłej działki. Oto Babilon.
Wielkie fabryki. Rozrastające się miasto. Tramwaje ciągnięte przez dziwne robaki. Galopująca elektryfikacja. Handel z innymi miastami Niesamowita Megamaszyna unosząca się nad tym wszystkim. A dookoła masa wkurzonych Yokai. Oto Daitoshi.
Jedzie pociąg z daleka, na nikogo nie czeka. Jedyne co ma na celu, to wziąć towar z miasta A i przewieźć do miasta B, najlepiej jak najdłuższą drogą po torach zbudowanych przez nas samych. Oto Age of Steam.
Dzisiaj dzięki naciskom ze strony Patronów na kanał wjeżdża gra, którą początkowo – w sensie na premierę – sobie odpuściłem (tym samym zamykam ostatni Fast Track na ten rok). Czy okaże się, że popełniłem błąd życia? A jeśli tak, to kiedy? Oto Ankh: Bogowie Egiptu.
Po raz kolejny miłośnicy planszówek wracają na Arrakis. Te pustynie są przez nas tak często odwiedzane, że Czerwie dostają szału od tego ciągłego tuptania w tę i z powrotem. Tym razem wpadamy w środek wojny Atrydów z Harkonnenami. Oto Dune: Wojna o Arrakis.