W grach planszowych często mamy kontrolę nad czyimś życiem. Czy to wojsk, które posyłamy w bój, czy pracowników wysyłanych na planszę. W grze Abominacja: Dziedzictwo Frankensteina mamy jeszcze większą władzę nad życiem. Będziemy je tworzyć, korzystając z martwej tkanki.
W 2003 roku nad Morzem Śródziemnym rozgorzała walka w grze Mare Nostrum. 13 lat później, walka została podjęta w nowej odsłonie gry, zatytułowanej Mare Nostrum: Imperia. Czy warto wrócić do klasyka w nowej odsłonie? Czytaj dalej
Czasem przestajemy budować imperia handlowe, imperia wojskowe, czy swoje cywilizacje. Czasem trzeba przestać ratować świat, czy próbować go zniszczyć. Czasem trzeba napisać pracę naukową o jakichś tajemniczych stworzeniach. Oto Stworologia: Ekspedycja.
Wielkie kolorowe budynki. Możliwość wynalezienia penicyliny przed wynalezieniem koła. Odkrywanie nowych lądów i wyprawy w kosmos. A to wszystko w oprawie budowania silnika do zdobywania punktów. Oto Tapestry.
Miło patrzeć, jak co jakiś czas na rynek powraca klasyka w odświeżonej wersji graficznej. Jeszcze fajniej patrzy się, kiedy równolegle pojawia się ten sam klasyk w lekko zmienionej wersji mechanicznej. Tak właśnie było z Brassem. Dziś kilka słów o nowej wersji, czyli Brass Birmingham.
Nauka mówi, że w kosmosie dźwięk się nie rozchodzi. Bo próżnia i takie tam. Oczywiście sytuacja wygląda inaczej w dwóch przypadkach. Po pierwsze na statkach kosmicznych i w bazach orbitalnych. A po drugie, kiedy tym dźwiękiem jest brzdęk. To cholerstwo niesie się jak głupie i każdy je słyszy. Oto Clank! In! Space!
W szybkich i agresywnych dwuosobowych grach deck buildingowych, wydaje się, że widzieliśmy już wszystko. Ale wtedy pojawia się gra, która choć nie wymyśla koła, to znane mechanizmy podaje w ciekawy sposób. Tak, jak Terrors of London.
Sporo już widziałem gier o kopaniu w ziemi i wydobywaniu skał. Ale żadna z nich nie była tak piękna. Nic dziwnego, skoro autorka uczęszczała na ASP. Ale czy za pięknem zewnętrznym idzie też piękno wewnętrzne, czyli dobra gra? Oto Minerały.
Ludzie z Mindclash Games mają nosa do niezwykłych gier. Na przykład do planszowej wersji „W głowie się nie mieści”. Tylko trochę bardziej mrocznej i mającej z filmem tylko tyle wspólnego, że w obu produkcjach główną rolę grają emocje. Oto Cerebria: The Inside World
Podobno gry Legacy działają naprawdę dobrze, kiedy ta mechanika zostaje dołożona, do już istniejącej gry. Oczywiście gra, która będzie tą mechaniką obudowana, też powinna być porządnym tytułem. Czy to stwierdzenie jest prawdziwe dla Betrayal Legacy?