Każdy z nas ma sobie dwa wilki, jak mówi powiedzenie. W zależności od powiedzenia, tym wilkom chce się robić różne rzeczy. Ale jeśli dwa to dla kogoś za mało, to może sobie sprawić pudełko pełne wilków. A potem się nimi bawić. Oto The Wolves, lub jak kto woli Wilki.
Kiedy coś grasuje w lasach i na mokradłach wokół wiosek i miast, na ludność pada blady strach. Tylko najodważniejsi ruszą w teren stawić czoła istocie z legend. Oto Bestia.
Kolejny Brzdęk wjeżdża na nasze stoły. Jeszcze nie po polsku, ale za jakiś czas na pewno się pojawi. Tym razem wracamy do zabawy w klimatach fantasy, ale z jedną sporą zmianą. Plansza jest modularna i budowana w trakcie gry przez graczy. Oto Brzdęk! Katakumby.
Powoli do przodu. Z niepodobną do mnie systematycznością. Na kanał wjeżdża kolejny odcinek serii wspominkowej, gdzie zerkam na gry recenzowane przed laty. Oto „Gdzie się podziały tamte gry?” część ósma.
Już coraz bliżej zakończenia sagi. Siódma z ośmiu gier Lacerdy trafia na mój recenzencki stół. Tym razem będziemy produkować samochody, pod czujnym okiem pani kierownik Sandry. Oto Kanban EV.
Po ponad roku na kanał wjeżdża kolejny odcinek serii Materiał Dodatkowy. Serii, w której omawiam dodatki do gier. W dzisiejszym odcinku pięć dodatków do czterech gier. Zobaczycie Red Cathedral: Contractors, Star Trek Ascendancy Breen Confederacy i The Dominion War, The Thing: Norweska Baza i Tskukuyumi Full Moon Down: Sunrise Kingdom.
Czas położyć na recenzenckim stole kolejne spore pudło z nazwiskiem Lacerda na wierzchu. Tym razem zobaczę jak wygląda sytuacja na rynku najstarszego eliksiru prawdy. Oto Vinhos.
Zaczął się kolejny miesiąc zatem czas na kolejne spojrzenie w przeszłość. Co recenzowałem w marcu w ostatnich latach i co teraz myślę o tych grach? Tego dowiecie się z siódmego odcinka cyklu „Gdzie się podziały tamte gry?”.
Zaczęło się w Mezopotamii. Potem przeniosło do Chin. Teraz, no cóż, nadal zostaje w Chinach. O czym mowa? O pierwszej grze z kafelkowej trylogii Knizi, która właśnie doczekała się swojej trzeciej odsłony. Oto HUANG.
Gry Role Playing to dla mnie czysta forma gry przygodowej. Niemniej jednak lubię sprawdzić co jakiś czas gry planszowe i karciane, które próbują przenieść doświadczenia sesji RPG w skondensowanej formie na stół. Dziś zerknę na grę Aventuria: Adventure Card Game.