Leciwy już człowiek. Rocznik 76, XX wieku. Niektórzy mówią, że trzeba już złomować, ale się nie daje. Ciągle działa, dzięki swoim najlepszym cechom charakteru, czyli złośliwości i wyjątkowej wredocie. Wychowany na Dungeons & Dragons i innych RPG, a także na ośmiobitowych komputerach. O grach wszelakich (komputerowych i planszowych) pisze już od kilkunastu lat. Prywatnie szczęśliwy mąż i ojciec. Córka Oliwia, urodzona na początku 1999, syn Gabriel urodzony na początku 2008 roku, żona Żaneta...nie powiem kiedy urodzona...w każdym razie ma 18 lat (wartość prawdziwa niezależnie od tego kiedy to czytacie).
Nieczęsto zdarza się okazja, aby oficjalnie i legalnie pojechać po koledze z braci recenzenckiej. Ale dostałem taką szansę od losu. Oto Łukasz Woźniak, podesłał mi do recenzji swoją najnowszą grę, czyli Mini Cywilizację.
Co jest najważniejsze przy wydawaniu gazety? Oczywiście znalezienie tematu, którym tę gazetę zapełnimy. O tym jest gra Penny Press.
Niedawno Ignacy Trzewiczek rzucił (choć nie wprost) wyzwanie recenzentom planszówek. Powiedział, że za mało w polskim Internecie list Top X poświęconych różnym grom. Jako jeden z wielu postanowiłem podjąć rękawicę. Oto efekt.
Pokój 25 kapitalnie przeniósł na planszę klimat z filmu The Cube. Gra spodobała się ludziom na tyle, że postanowiono dorzucić kilka ciekawych rzeczy do podstawki.
Potwory w Tokio dostały nowe moce. W końcu różnią się czymś więcej niż tylko wyglądem. A do tego, dołączyła do nich wielka Panda. Czy może być lepiej?
Krzysztof Wolicki tworzy gry oparte na polskiej literaturze fantasy i SF. Po Enclave i Panu Lodowego Ogrodu przyszedł czas na Achaję.
Seria Legendary Encounters dostaje kolejną grę. Do Obcego dołącza drugi drapieżca, czyli Predator. Dziś jeszcze bez recenzji, ale za to rozgrywka.
Na moim stole zagościła kolejna gra imprezowa z wbudowanym blefem i ukrytymi tożsamościami. Tym razem jest do Dobry Glina, Zły Glina od Fullcap Games.
Ostatnimi czasy coraz więcej na rynku gier, w których są ukryte tożsamości, a blef i zdolności dedukcji grają pierwsze skrzypce. Mamy Szpiega, to właśnie jedna z takich gier.
Drugi wrześniowy materiał i już zostałem wykolejony z zaplanowanych szyn. Cóż, jednak można powiedzieć, jeśli ma się możliwość przedpremierowej recenzji Namiestnika.