Leciwy już człowiek. Rocznik 76, XX wieku. Niektórzy mówią, że trzeba już złomować, ale się nie daje. Ciągle działa, dzięki swoim najlepszym cechom charakteru, czyli złośliwości i wyjątkowej wredocie. Wychowany na Dungeons & Dragons i innych RPG, a także na ośmiobitowych komputerach. O grach wszelakich (komputerowych i planszowych) pisze już od kilkunastu lat. Prywatnie szczęśliwy mąż i ojciec. Córka Oliwia, urodzona na początku 1999, syn Gabriel urodzony na początku 2008 roku, żona Żaneta...nie powiem kiedy urodzona...w każdym razie ma 18 lat (wartość prawdziwa niezależnie od tego kiedy to czytacie).
Kiedy gracze wspólnie walczą z zagrożeniem płynącym z planszy, mamy grę kooperacyjną. Kiedy jeden z nich w tajemnicy pomaga planszy, to mamy grę z ukrytym zdrajcą. A kiedy z czasem tych zdrajców może być coraz więcej, to pewnie siedzimy przy The Thing: Gra Planszowa.
Kiedy na rynku pojawia się kolejna część Aeon’s End, zastanawiam się, czy kłopoty tych magów kiedyś się skończą. Czy poradzą sobie wreszcie z Pustką i Nienazwanymi? Tymczasem pojawiła się szósta odsłona cyklu i zarazem druga z mechaniką Legacy. Oto Aeon’s End: Legacy of Gravehold.
Nowe gry zwykle rzucają w nas masą różnych mechanik. Twórcy chcą włożyć do pudełek ile się da i sprawnie to połączyć. Czasem warto jednak zerknąć w tył i wrócić do gier, które miały dwie mechaniki na krzyż, a działały bardzo dobrze. Na przykład taka Hansa Teutonica i to w edycji Big Box.
Dziś zajmę się grą, która ma chyba problem z własną tożsamością. Najpierw była o gangach motocyklowych, potem o szukających skarbu gildiach z Waterdeep, a w końcu wylądowała w latach 20 XX wieku w Chicago. I teraz jest o mafii sprzedającej bimber. Oto Grube Ryby (albo Wise Guys)
Mars się nie poddaje. Wygląda na to, że będziemy podejmować próby jego terraformacji jeszcze wiele razy, korzystając z różnych mechanik w różnych pudełkach. Tym razem będziemy uzdatniać tę planetę do życia w grze Terraformacja Marsa: Ekspedycja Ares.
W końcu nadszedł moment, w którym należy pokazać, że tylko Panda i ja znamy się na grach planszowych. A wszyscy ci, którzy wystawiają oceny na BGG nie mają o tym pojęcia. Oto Top 10 gier, przy których BGG się „myli”.
Wracamy na polską scenę crowdfundingową. Na tę scenę wraca też Dominik Kielanowicz ze swoją grą Herosi Złamanych Krain. To drugie podejście tej przygodowej strategii na wspieraczce. Czy tym razem pójdzie jej lepiej?
Niezbadane bezkresy Syberii. To miejsce, gdzie można polować na dziką zwierzynę, zdobywać cenne skóry, odwiedzać okoliczne wioski i jurty. Wszystko po to, aby śpiewano o nas pieśni, a także aby zyskać przychylność rządzących. Takie rzeczy w grze Stroganov.
Ameryka Południowa to piękny kontynent. Pełno tam lasów tropikalnych, niesamowitych miejsc i kultur. Kiedyś nie było tam białego człowieka. Ale w końcu się pojawił i zaczął stawiać swoje miasta. Można tego spróbować w grze Brazil: Świt Imperium
W królestwie Lumi przez całą zimę trwa noc. Ale i tak, po drogach jeżdżą wozy kupców, dostarczających bohaterów i zapasy do miast i miasteczek. Czas aby gracze wskoczyli na kozioł swojego wozu, załadowali towary i ruszyli w noc oświetlając drogę latarniami. Oto Merchants of the Dark Road.