Cyberpunk 2077 wyszedł na prostą. Gra wideo została naprawiona, dostała dodatki i ludzie grają i sobie chwalą. Powstała już jedna gra planszowa (o której mówiłem), czas więc na kolejną. Tym razem jednak obiecano więcej akcji i przygody. Oto Cyberpunk 2077: Gra Planszowa.
Wakacje. Czas relaksu i odpoczynku. No chyba, że ktoś jest na mojej liście mailingowej w kwestii Gry Miesiąca. W takim przypadku zamiast się relaksować musi unikać moich natrętnych ponagleń. Ewentualnie może się poddać i nagrać materiał. Kto został zasymilowany w tym odcinku? Zapraszam na Grę miesiąca – lipiec 2024.
Stało się. Dojechałem z moim rewizyjnym cyklem do końca „drugiego sezonu”, czyli udało mi się ogarnąć 24 odcinki. A to oznacza, że teraz będę musiał pomyśleć, jak będzie wyglądał sezon trzeci i pewnie kolejne. Ale to dopiero nadejdzie. Teraz zapraszam Was na „Gdzie się podziały tamte gry? #24”.
Samotny statek kosmiczny, przemierzający bezkresną przestrzeń. Załoga, która chce wrócić cała i zdrowa do domu. I sztuczna inteligencja zarządzająca tym statkiem, która zaczyna działać nie do końca zgodnie z oryginalnym programem. Jej imię nie brzmi jednak HAL 9000. Jej imię to A.D.E.L.E.
Wynalazki pchają ludzkość do przodu. Od momentu, kiedy ktoś wpadł na pomysł z kołem (a może i wcześniej) rozwój technologiczny wyznacza kolejne ery istnienia cywilizacji. To miało być głębokie, ale chyba nie wyszło. No nic. To może wyjdzie mi opowiastka o grze Inventions: Ewolucja Idei.
Wielkimi krokami zbliża się finał drugiego sezony mojej „rewizyjnej” serii. Co uznaję za osobisty sukces, bo udało mi się ją tworzyć regularnie przez dwa lata. O tym jak ogarnąć sezon trzeci, będę myślał w sierpniu. A tymczasem zapraszam na „Gdzie się podziały tamte gry? #23”.
Zaczęły się wakacje. Czas na wszelkie wakacyjne topki, albo po prostu na urlop. Problem w tym, że ja nie wiem co to urlop od prowadzenia kanału. Do tego zmuszam innych, żeby też nagrywali. Efektem jest Gra miesiąca – czerwiec 2024.
Bogowie czasem schodzą ze swoich piedestałów, aby siać pośród śmiertelników zachwyt, strach, lub uwielbienie (niepotrzebne skreślić). Tak właśnie dzieje się w grze, o której dziś mowa. Bogowie manipulując mocą wpływają na lud, aby zyskać potęgę. Oto Wiek Cudów.
Z niekłamaną radością chciałem Was dziś zaprosić do obejrzenia materiału. Dlaczego? Bo kryją się w nim dwie zmiany. Dość istotne zmiany, jeśli mam być szczery. Ale mam nadzieję, że się Wam spodobają. Tak, czy inaczej oto Disney Lorcana (w nieco innym ujęciu niż zazwyczaj).
Dzisiaj postanowiłem sprawdzić, czy uda mi się połączyć w materiale rzeczy, na które czekają widzowie (czyli moja opinia o w miarę nowych tytułach wydanych w Polsce), z tym w czym jestem dobry (recenzje gier niedostępnych w sklepach). Wynikiem jest recenzja Pagan: Tajemnica Roanoke.